... آقاياني که طالب مواعظ هستند، از ايشان سوال ميشود:
آيا به مواعظي که تا حال شنيدهايد عمل کردهايد يا نه؟
آيا ميدانيد که هر کس به معلومات خود عمل کرد، خداوند مجهولات او را معلوم ميفرمايد؟
آيا اگر به معلومات [و آنچه ميداند] عمل ننمايد، توقع زياد شدن معلومات شايسته هست؟
آيا بايد دعوت به حقّ از طريق لسان باشد؟
آيا [معصومين] نفرمودهاند "با اعمال خودتان دعوت به حق بنماييد" ؟
آيا جواب اين سوالها از قرآن کريم: "وَ الّذينَ جَاهَدوا فِينَا لَنَهدِيَنَّهُم سُبُلَنا"
< آنان كه در راه ما تلاش كنند به راههاي خويش هدايتشان ميكنيم.>
و از کلام معصوم علهيم السلام: «مَن عَملَ بِما عَلِمَ وَرَثَهُ اللهُ عِلمَ مَا لََم يَعلَم»
<هركس بدانچه ميداند عمل كند خدا علم آنچه كه نميداند را روزيش ميكند>
و «مَن عَملَ بِما عَلِمَ، کَفَي مَا لَم يَعلَم»
<هر كس به آنچه ميداند عمل كند، همين از آنچه نمي داند كفايتش ميكند. [روشن نميشود؟]>
خداوند توفيق مرحمت فرمايد که آنچه را ميدانيم زير پا نگذاريم، و در آنچه نميدانيم توقّف و احتياط نماييم تا [در آينده برايمان] معلوم شود.
از آنهايي نباشيم که گفتهاند:
<< پي مصلحت مجلس آراستند نشستند و گفتند و برخاستند>>
وَ مَا تَوفيقي اِلَّا بِاللهِ، [عليه] تَوَکّلتُ وَ اِلَيهِ اُنِيب، و السّلام عليکم و رحمةالله و برکاته